Τρίτη, 11 Οκτωβρίου 2016



Κριτική προσέγγιση«BAD DREAM INNIT» της Lia Mylona (Λία Μυλωνά)
Art & Cover: Lia Mylona (Θλίψη: La tristesse d’ un rêve perdu)
Genre: Fiction, Literature, Short stories 2016



Γράφει η Βάλη Τσιρώνη
Ιατρός-λογοτέχνης
Συνεργάτης λογοτεχνικού περιοδικού ΑΙΟΛΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ 
Μέλος της Διεθνούς Ενώσεων Κριτικών Λογοτεχνίας
(υπό την αιγίδα της ΟΥΝΕΣΚΟ)
Mέλος της Διεθνούς Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών
Iδρύτρια κι διευθύντρια του λογοτεχνικού περιοδικού NOVELTY WAVE(ως και το 2012)





"Stories are engrams.
Tiny little etchings that morph reality, perceptions, fears, hopes, desires into preset trajectories. The following stories commence a spiralling journey into the abyss of everyday existence, an existence where all is not what it seems.
Enjoy the journey”

Θα γράψει ξεκινώντας το βιβλίο της αυτό η Λία Μυλωνά. Ένα ευρηματικό βιβλίο γραμμένο στην Αγγλική γλώσσα, με ιδιάζουσα υποτροπική ράστα
Διήγησης, που βαδίζει πρωτότυπα σε όλα όσα είμαστε αλλά και σε ΄όλα εκείνα που υποβόσκουν ανάμεσα μας και μέσα μας με τη θαλπωρή της οικειότητας μιας ψυχής και μιας σκέψης γνώριμης που εκτινάσσεται σε επισκοπήσεις ζωών ανάμεσα στο εμείς και στο αυτόν ανάμεσα σε σταμπώματα πραγμάτων που ορίζουν την ύπαρξη ή ακόμη και διανυσατικά την επιορκούν σαν έκτιση ποινών στην εκθετική επιορκία των λογικών:

«Καθρέφτη πάψε
Να µου χτίζεις µακριά του
Πάθη και πόθους»
(Mirror pray cease
Away from him flaring
Passions and desires)
Σελ. 90

Η Λία Μυλωνά είναι αναμφισβήτητα συγγραφέας! Που γνωρίζει πολύ καλά το οριακό καντράν της τεκμαρτής πόρπης των κελευσμάτων του καθενός από εμάς, διότι η ευφράδεια του οστρακίζοντα λόγου της αποκαλύπτει μια πένα θρεμμένη με το αυθεντικό της ύπαρξης και το αστραγάλι της σκέψης δεμένο στο ινίο του ποδηγέτη λόγου της . Έχει αναμφίβολα υποτάξει το εργαλείο της γραφής της και έτσι χειρονομεί κυλινδρικά στο οιδιπόδειο κλαβιέ του ουρανίσκου των ιδεών.

«Thanatos...
Nihil sanctum est, in saecula saeculorum.
 La petite mort, le grand mort and the in between landscapes.
Where the soul thrives for all the unattainable.
A cry.
The final cry, before despair.
Purgatory for all the unbrave seekers.
Follow me.»
(σελ. 96)

Το βιβλίο αυτό είναι πρωτότυπο. Πολύ πρωτότυπο! Προσωπικά με συνεπήρε και το διάβασα απνευστί. Για την ακρίβεια το ξαναδιάβασα πολλές φορές, αφού είναι πολύς ο καιρός που μου το έχει στείλει η συγγραφέας του και δεν αποπειρούμαι να γράψω κάτι όχι από αμέλεια, αλλά από αμηχανία μπροστά στο αδοκίμαστο των αισθήσεων που διευθύνουν σαν κραγιόνα την αψιθιά την ανάγνωσης του. Εκτοπίζεται κάθε γνωστό που δυναμιτίζει συνήθεια και αδήριτα σταμπώνεται το καινοφανές στην αυλαία της γραφής της.

Αδιαβροχοποιώντας τη μεσημβρινή οκτάνα του τι αποτελεί ένα μυθιστόρημα ή μια διήγηση όταν αυτή μπαίνει στο χαρτί και οδηγείται κάτω από τους οφθαλμούς των αναγνωστών και των κριτικών, η Λία Μυλωνά δεν διστάζει να παραθέσει ολόκληρο κεφάλαιο με ποιήση χαικού δική της, μέσα στο βιβλίο της, αλλάζοντας σημείο όρασης και τεντώνοντας τα νοήματα και τον ειρμό της σκέψης και της αφήγησης στην ίδρυση μιας νέας θράκας αφήγησης που μοιάζει περισσότερο με μια εν εαυτώ συνομιλία ενώπιος ενωπίω…

Θα ακούσουμε πολλάκις το όνομα της στο μέλλον της γραφής.

«Who is that woman that stares me in the eyes reflecting on your dark mirror?
Who is that shell of a person with the haunted harrowing eyes?
Who is that banshee that foretells grieving desolate solemn days and empty nights?
I know not that impish creature.
 I know not that beggar.
 It is time to leave you my love.
Time to become another being.»
(σελ. 104)