Δευτέρα, 24 Οκτωβρίου 2016

Γράφει στο λογοτεχνικό περιοδικό «Φιλολογική Πρωτοχρονιά» του 1981, για τα «Ψηλά Βουνά» του Ζαχαρία Παπαντωνίου, ο κριτικός Γιώργος Βαλέτας (ιδρυτής του περιοδικού μας ΑΙΟΛΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ, φιλόλογος και μεγαλος Έλληνας Γραμματολόγος που συγκέντρωσε, επιμελήθηκε και πρώτος αυτός μας παρέδωσε τα άπαντα του Παπαδιαμάντη, του Πολυλά, του Σουρή, του Καρκαβίτσα, του Κολοκοτρώνη, του Κρυστάλλη και τόσων άλλων και πατέρας του σημερινου ιδιοκτήτη-διευθυντή του περιοδικού μας και μεγάλουΈλληνα λογοτέχνη Κώστα Βαλέτα):

«Τα “Ψηλά Βουνά” στάθηκαν αληθινός λυτρωμός για την Ελλάδα. Αποκορύφωμα της πνευματικής ανόδου του Παπαντωνίου, που έβγαινε από την επίμονη και σχεδόν θρησκευτική λατρεία της τέχνης του λόγου όσο και της εικαστικής, στην οποία πατούσε με το ένα πόδι του ταλέντου του ως ζωγράφος και σκιτσογράφος, στάθηκαν τα “Τα Ψηλά Βουνά” με τα οποία ο Παπαντωνίου εισήγαγε στο σχολείο τη δημιουργικότερη πνοή της λογοτεχνίας κι απολύτρωσε το ελληνόπουλο από τα σχολαστικά αναγνώσματα. Αποκαλύπτει σε αυτό το βιβλίο με υπέροχες σελίδες στην ψυχή του παιδιού τις ομορφιές και τις χαρές της ελληνικής ζωής και φύσης στα βουνά και το ύπαιθρο της χώρας. Μέσα σ’ αυτή την αποκάλυψη, κινείται, αισθάνεται, ζει απολυτρωμένο το παιδί και μαθαίνει ν’ αγαπά τη ζωή και τη φύση. Να θαυμάζει την ομορφιά και την υγεία. Η φυσιολατρεία στα “Ψηλά Βουνά”, εκφρασμένη με μια κρυστάλλινη γλώσσα και με απλούς, ωραίους ρυθμούς, αισθήματα βαθιά και τρυφερά, μπαίνει βαθιά στην ψυχή του παιδιού, χωρίς να παύει να συγκινεί και τους μεγάλους, κάθε άνθρωπο. Τα “Ψηλα Βουνά” στάθηκαν μια από τις αποφασιστικότερες νίκες του δημοτικισμού στη μάχη του με τον λογιωτατισμό και την αντίδραση, γιατί με το γλωσσοπλαστικό και καλλιτεχνικό δαιμόνιο του Παπαντωνίου έδωσαν τη μάχη της ποιότητας, πραγματοποιώντας ένα σχολικό βιβλίο απρόσβλητο στην ομορφιά και την τέχνη του, που αποστόμωνε ακόμα και τον πιο τυφλωμένο από το φανατισμό εχθρό της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης» (Βαλέτας Γ., «Το έργο του Παπαντωνίου», «Φιλολογική Πρωτοχρονιά», τόμος τριακοστός όγδοος, εκδόσεις Μαυρίδη, Αθήνα 1981, σελ. 156).