Παρασκευή, 6 Ιανουαρίου 2017

 Ενα κείμενο της Μαρίας Ζαφειρίου για τον ιδρυτή του περιοδικού μας ΑΙΟΛΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ και μεγάλο Έλληνα Γραμματολόγο Γιώργο Βαλέτα (πατέρα του σημερινού εκδότη-ιδιοκτητη-διευθυντη του περιοδικού λογοτέχνη Κώστα Βαλέτα)  με τίτλο "Η ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΒΑΛΕΤΑ ΣΤΗΝ ΑΝΑΣΤΗΛΩΣΗ ΕΡΓΩΝ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ. ΟΙ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΗ ΣΚΟΥΖΕ ΚΑΙ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΣΑΜΟΥΗΛ ΧΑΤΖΕΡΗ" δημοσιευμένο στο τευχος του περιοδικού ΑΙΟΛΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ, Σεπτ-Οκτ 2016


Ο Γεώργιος Βαλέτας, ήταν  Έλληνας φιλόλογος, λογοτέχνης, ιστορικός και κριτικός, γεννήθηκε το 1907 στο χωριό Άργενος της Λέσβου και πέθανε στις 21 Απριλίου 1989 στην Αθήνα.Σπούδασε στη φιλοσοφική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και στη συνέχεια από το 1935 έως το 1939 εργάστηκε ως καθηγητής φιλόλογος σε σχολεία Μέσης Εκπαιδεύσεως, ενώ από το 1939 έως το 1942 ήταν επιμελητής του Οργανισμού Εκδόσεως Διδακτικών Βιβλίων, [ΟΕΔΒ], και ως τμηματάρχης στη διεύθυνση Γραμμάτων και Τεχνών του Υπουργείου Παιδείας. Συνεργάστηκε για πολλά χρόνια με την εγκυκλοπαίδεια του «Πυρσός», γράφοντας λήμματα για πρόσωπα και πράγματα της νεότερης Ελληνικής γραμματείας. Στη διάρκεια της Κατοχής 1941-44, έγινε μέλος του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου, [ΕΑΜ], συμμετείχε στην Εθνική Αντίσταση και για τη δράση του συνελήφθη και φυλακίστηκε. Το 1941 έγινε μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών και την περίοδο από το 1970 έως το 1972 διατέλεσε πρόεδρος της, ενώ ήταν επίσης μέλος και πρόεδρος σε πολλά πνευματικά σωματεία και φορείς. Το έργο του «Η ζωή, το έργο, η εποχή του Παπαδιαμάντη» βραβεύτηκε το 1938 από την Ακαδημία Αθηνών. Διοργάνωσε το «Διεθνές Συμπόσιο Αιγαίου» και από το 1975 μέχρι το 1985 πραγματοποίησε 10 συμπόσια, κάθε φορά σε διαφορετικό νησί του Αιγαίου. Από το 2004 στη Λέσβο διοργανώνεται στη μνήμη του Παλλεσβιακός Μαθητικός Λογοτεχνικός και Εικαστικός Διαγωνισμός «Γιώργος Βαλέτας». Ήταν ιδρυτής και διευθυντής στο «Γραμματολογικό Κέντρο Νέου Ελληνισμού», ενώ ίδρυσε τη «Φιλολογική Στέγη Εφταλιώτη» το 1961, το «Μουσείο Εφταλιώτη» και την «Εταιρεία Αιολικών Μελετών». Παρουσιάστηκε στη λογοτεχνία το 1925 ως διευθυντής του λογοτεχνικού περιοδικού «Λεσβιακές Σελίδες», που μετονομάστηκε στη συνέχεια σε «Λεσβιακά Γράμματα», το 1946 τα «Χρονικά» και το 1981 τα «Αιολικά Χρονικά», όλα στη Μυτιλήνη. Το 1947 ίδρυσε τη «Νεοελληνική Βιβλιοθήκη», ενώ το 1970 υπήρξε ο ιδρυτής και διευθυντής του περιοδικού «Αιολικά Γράμματα».

Κριτικά έργα

Δημοσίευσε τα κριτικά έργα
  • «Τα Νέα Λεσβιακά Γράμματα», 1934-1940,
  • «Ο Σολωμός και οι Φαναριώτες» το 1936,
  • «Φιλολογικά στον Βιζυηνό» το 1937,
  • «Παπαδιαμάντης: Η ζωή, το έργον, η εποχή του» το 1940,
  • «Το προδομένο Εικοσιένα» το 1947, ιστορικό δοκίμιο,
  • «Ανθολογία της δημοτικής πεζογραφίας», τρίτομο έργο, 1948-1950,
  • «Αρχές Νεοελληνικού θεάτρου» το 1953,
  • «Εισαγωγή στην ιστορία της νεοελληνικής λογοτεχνίας» το 1966.

Φιλολογικές εργασίες

  • «Της Ρωμιοσύνης» το 1977, συλλογή δοκιμίων, η οποία βραβεύτηκε το 1978 με το 1ο κρατικό βραβείο κριτικής-δοκιμίου [1],
  • «Νεόφυτος Ροδινός. Κυπριακή δημοτική πεζογραφία» το 1979,
  • «Η γενιά του 1880» το 1981,
  • «Βενιαμικά» το 1982,
  • «Το ελληνικό διήγημα» το 1983.
Εξέδωσε τα νεοελληνικά έργα
  • «Χρονικό του Γαλαξειδιού» το 1944,
  • «Χρονικό της σκλαβωμένης Αθήνας» το 1948,
  • «Λόγοι πατριωτικοί του πατριάρχη Σαμουήλ Χαντζερή» το 1948,
  • «Ελληνική Νομαρχία» το 1949

(για το παρόν βιογραφικο πηγη .livepedia.gr)