Τετάρτη, 11 Ιανουαρίου 2017


Δύο ποίηματα του Κωνσταντίνου Φωτιάδη, που λάβαμε, με τίτλο "ΔΩΡΙΚΟ" και "ΕΝΘΥΜΙΑ" δημοσιευμένα σημερα στο λογοτεχνικό περιοδικό ΑΙΟΛΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ




Κωνσταντίνος Φωτιάδης: Γεννήθηκε στην Πτολεμαΐδα στις 14 Μαρτίου 1980, όπου ολοκλήρωσε τη μέση εκπαίδευση. Υπήρξε αθλητής της ελληνορωμαϊκής πάλης (1ος πανελληνιονίκης 1996).
Από το 1997 ζει στη Θεσσαλονίκη.Φοίτησε στο τμήμα Μηχανολόγων Μηχανικών του Α.Π.Θ. (1997 – 2005). Εργάστηκε βιοποριστικά ως φωτογράφος (2000- 2012). Σπούδασε υποκριτική στο Κέντρο Θεατρικής Έρευνας Θεσσαλονίκης (2002- 2004). Ως ηθοποιός έχει παίξει:
Θέατρο : ‘’Το παιχνίδι της μοναξιάς’’ του Ουίλιαμ Γκίμπσον ( 2004 )
‘’Ο άρχοντας των χωματερών’’ παιδικό (2005)
‘’Παντρειά με το ζόρι’’ του Μολιέρου (2012)
Κινηματογράφο : Συμμετοχή σε διάφορες εκπαιδευτικές ταινίες φοιτητών του τμήματος κινηματογράφου Α.Π.Θ.
Έχει γράψει:
το θεατρικό έργο ''Καρέ του Άσσου'' (2004)
το σενάριο '' Ο ήχος της σιωπής'' (2011)
το σενάριο ‘’ Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία’’ (2012)
Ποιήματα και διηγήματα
Έχω σκηνοθετήσει
θέατρο : Το ‘’καρέ του Άσσου’’ (2009)
κινηματογράφος : ‘’Ο ήχος της σιωπής’’ ( 35’ / 2011 ) Realeyes Productions
Από το 2013 έως σήμερα δραστηριοποιείται επαγγελματικά στο νησί του Αλ. Παπαδιαμάντη, τη Σκιάθο.


ΔΩΡΙΚΟ
Το πιο καλό μου ποίημα να γράψω ήρθε η ώρα…
Λιτό το θέλω Απέριττο να είναι Δωρικό…
Πολλά να εκφράζει μα λίγα να υπόσχεται…
Τη Μούσα απόψε θερμά παρακαλώ να μη συντρέξει…
Ό ,τι καταφέρω μόνος μου…
Λειψή δεν είναι η αγάπη μου ώστε να χρειάζομαι υποβολέα…
……………………………………..
Η νύχτα πέρασε… Το τασάκι γέμισε… Το μπουκάλι άδειασε…
Δυο αράδες όλες κι όλες κατάφερα και μερικά αποσιωπητικά…:
Στέλλα μου… Αδερφή ψυχή μου…
Ας είναι έτσι .-

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΦΩΤΙΑΔΗΣ


*********************


ΕΝΘΥΜΙΑ
Ένα μαύρο βελούδινο κουτί … Το κουτί με τα ενθύμιά σου…
Ένα τετράδιο δεμένο στο χέρι με τα γραπτά σου… Δυο-τρία ποιήματα διάβασα… Σε έφερα στο νου…
Ένα κόκκινο μεταξωτό βρακάκι… Δυο-τρεις φορές το μύρισα… Σε θυμήθηκα…
Τα μολυβί με τον καιρό ξεθωριάζει… Το άρωμα σιγά-σιγά σβήνει…
Άραγε θα σε ξεχάσω ποτέ;…

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΦΩΤΙΑΔΗΣ