Παρασκευή, 5 Μαΐου 2017


Ένα ποίημα του Πέτρου Κ. Βελουδα, που λάβαμε, με τίτλο "ΔΕΣΜΩΤΗΣ ΗΛΙΟΣ", δημοσιευμένο στο λογοτεχνικό περιοδικό ΑΙΟΛΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ



Ο Πέτρος Κ Βελουδας γεννήθηκε στο Αγρινιο Αιτωλ/νιας,οπου ζει μέχρι σήμερα. Ειναι Δημοτικος Συμβουλος στην πολη του το Αγρινιο, Αντιπροεδρος του Λαογραφικου Μουσειου Αγρινιου, μελος του λογοτεχνικου συλλογου ''ΚΩΣΤΑΣ ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΣ''.  Είναι πτυχιούχος του τμήματος Ελληνικου Πολιτισμου του Ε.Α.Πανεπιστημίου Πατρών. Συνεργάζεται με τοπικες εφημεριδες (Νεοι Καιροι ,Μαχητης, Παναιτωλικη ,κ.α),ως δημοσιογραφος -χρονογραφος. Ειναι μελος της ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑΣ ΕΝΩΣΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ, ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΑΙΤΩΛ/ΝΑΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ. Επιπλεον εχει εργαστει ως ραδιοφωνικος παραγωγος σε τοπικους ραδιοφωνικους σταθμους. Ποιηματα του και διηγηματα συμπεριλαμβανονται σε Πανελληνιες Ανθολογιες (εκδοσεις περιοδικου Νεα Αριαδνη) Εχει εκδοσει δυο ποιητικες συλλογες απο τις εκδοσεις "Ιβυκος".-


ΔΕΣΜΩΤΗΣ ΗΛΙΟΣ

(απο την ποιητικη συλλογη δεσμωτης ηλιος)

Τα χέρια μάτωσαν,τρυπημενα στο καρφί της Αποκάλυψης
Έγινε γκρι η ματιά του ήλιου το Σάββατο,και αναστεναγμοί
ξέπλυναν τη θυσία των αμαρτωλών συννεφιών...
Ο ήλιος ικέτης σταυρωμένος στον ουρανό της
περιπλάνησης,στάζει κίτρινη μελαγχολία,αδιάφορα
τα πουλιά τον προσπερνάνε,το ξημέρωμα,δεν πλαγιάζει
στο προσκέφαλο της νύχτας,υπάρχει αιχμάλωτος στον
ορίζοντα της θέλησης...
τα φεγγάρια δεν τυφλώνονται στο φώς του
τά αστέρια φέγγουν στο παράπονο του,
απροσδόκητα γλιστρούν στην καταχνιά...
Τρείς κουβέντες απ΄'το στόμα του ηλίου
κι οι αχτίνες του δεμένες μάλυσίδες.
Φωτογράφησε ξανά την προσευχή του
για να βλέπουν οι θεοί τις ικεσίες...
Ξέσπασε σε κλάματα,έκαψε τη σιωπή του
και ένα πουλί στό ράμφος του κρατάει
την..ψυχή του!.-


ΠΕΤΡΟΣ Κ ΒΕΛΟΥΔΑΣ