Σάββατο, 27 Μαΐου 2017

Όταν ο  Ρόμπερτ Οπενχάιμερ "ο πατέρας της ατομικής βόμβας" έγραφε ποιήματα....










Ο Ρόμπερτ Οπενχάιμερ ήταν Αμερικανός θεωρητικός φυσικός, γερμανικής καταγωγής, γνωστός κυρίως για τη δουλειά του στην κατασκευή της πρώτης ατομικής βόμβας γι' αυτό είναι γνωστός ως "ο πατέρας της ατομικής βόμβας"


Το χειμώνα του 1923-24, ο Ρόμπερτ Οπενχάιμερ έγραψε αυτό που ονόμασε "το πρώτο ερωτικό μου ποίημα", για να τιμήσει εκείνη την "εξόχως όμορφη και αξιαγάπητη κυρία που γράφει μια διατριβή για το Σπινόζα". Παρατηρεί αυτή τη μυστηριώδη γυναίκα από απόσταση, στη βιβλιοθήκη, αλλά προφανώς δεν της μιλάει ποτέ και γράφει το παρακάτω ποίημα:




Όχι, το γνωρίζω πως έχουν κι άλλοι καταπιαστεί με το Σπινόζα
Κι εγώ ακόμη
Κι άλοι έχουν σταυρώσει τα λευκά του χέρια
Γυρίζοντας τις κίτρινες σελίδες
Κι άλλοι πολύ αγνοί για να λοξοκοιτάξουν, έστω και μια στιγμή
Πέρα από την ιερή μέγγενη της μόρφωσης.
Μα τί είναι όλα αυτά ια μένα;
Πρέπει να ΄ρθεις να μου μιλήσεις και να μου πεις γιατί
Σ΄αυτόν τον ίδιο κόσμο, μικρές λευκές τούφες σύννεφυ-
σαν βάτες βαμβακιού, αν θες, ή από μεσοφόρια
Το  ΄χω ξανακούσει αυτό-
Μικρές λευκές τούφες σύννεφου να πλανιώνται τόσο αθόρυβα
Στον καθάριο ουρανό
Κι εσύ να στέκεις χλωμή, σε μαύρο φόρεμα, που θα γέμιζε χάρη
Ακόμη και τον ασκητισμό ενός Βενεδικτίνου
Και να διαβάζεις Σπινόζζα, και να αφήνεις τον άνεμο να σκοράει τα σύνενφα
Και να αφήνεις εμένα να πνίγομαι σε μια έκσταση κενού...


Λοιπόν, τι κι αν ξεχάσω;
Αν ξεχάσω το Σπινόζα και την επιμονή σου
Αν ξεχάσω τα πάντα, μέχρι να μου ξεμείνεις
Μονάχα μια αδύναμη λειψή ελπίδα, λειψή θλίψη
Και οι ατέρμονες εκτάσεις της θάλασσας;

(σελ.55, απόσπασμα από το βιβλίο "Ο ΘΡΙΑΜΒΟΣ ΚΑΙ Η ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΤΟΥ ΡΟΜΠΕΡΤ ΟΠΕΝΧΑΙΜΕΡ" ΤΩΝ KAI BIRD & MARTIN J. SHERWIN, εκδόσεις ΤΡΑΥΛΟΣ, μετάφραση Μαριλένα Κορωναίου)